Czujniki I²C i 1-Wire

Elementy strony

Strona zawiera dwie zakładki:

• 1-Wire
• I²C

Każda zakładka prezentuje odrębny formularz konfiguracji.

Zakładka 1-Wire

Sekcja konfiguracji czujników 1-Wire (DS).

• Formularz z dwoma polami: ID i Pozycja. Umożliwia odczytanie ID podłączonych czujników DS i przypisanie ich do pozycji w tabeli poniżej. W polu ID wartość można również wpisać ręcznie.
• Tabela ze skonfigurowanymi czujnikami DS. Zawiera nazwę własną odczytu, ustawione ID, bieżący odczyt, pole do ustawienia offsetu dla odczytu, przycisk resetu ID (usunięcie czujnika z danej pozycji). Na dole tabeli znajduje się również przycisk resetu ID dla wszystkich pozycji.

Zakładka I²C

Sekcja konfiguracji czujników I²C.

• Formularz umożliwiający:
  • ustawienie częstotliwości magistrali I²C,
  • wybór podstawowego czujnika I²C (jedna z opcji: None (brak) lub BME280, AM2320, HTS221, BME680, AM2301B / AHT25 / AHT20),
  • wybór czujnika PM (SPS30, APM10),
  • wybór czujnika CO₂ (SCD40, ACD10),
  • aktywację obsługi czujników dodatkowych poprzez zaznaczenie odpowiednich pozycji (np. INA740, MLX90614).
• Przycisk detekcji czujników podłączonych do magistrali I²C.

Po zapisaniu konfiguracji oraz wykonaniu detekcji czujników wyświetlane są aktualne odczyty wykrytych czujników, co potwierdza ich obecność oraz poprawność działania.

Dodatkowe czujniki I²C przypisywane są automatycznie do pięciu uniwersalnych slotów.
Dla każdego wykrytego czujnika prezentowane są jego odczyty, a ich dalsze wykorzystanie wymaga przypisania do zmiennych m1–m30 za pomocą dedykowanego przycisku konfiguracji mapowania.

Czujniki dodatkowe (I²C)

Od wersji SW 1.24 w sekcji konfiguracji czujników I²C dostępna jest podgrupa Czujniki dodatkowe, umożliwiająca obsługę dodatkowych czujników podłączonych do magistrali I²C, niezależnych od czujnika podstawowego, PM oraz CO₂.

Obsługa kolejnych czujników była rozszerzana w kolejnych wersjach oprogramowania:

• INA740 – dostępny od wersji SW 1.24,
• MLX90614 – dostępny od wersji SW 1.38.

Aktywacja obsługi danego typu czujnika powoduje jego automatyczne wykrywanie na magistrali I²C po zapisaniu konfiguracji oraz użyciu funkcji detekcji czujników.

Uniwersalne sloty czujników

Czujniki dodatkowe przypisywane są do pięciu uniwersalnych slotów, oznaczonych jako pozycje 1–5.

• Maksymalnie można obsłużyć 5 czujników dodatkowych jednocześnie.
• Każdy wykryty czujnik zajmuje jeden slot.
• Sloty są przydzielane automatycznie po wykryciu czujników na magistrali I²C.

Po przypisaniu czujnika do slotu jego pozycja jest zachowywana na stałe.
Oznacza to, że po restarcie urządzenia dany czujnik będzie nadal skojarzony z tym samym slotem.

Stałe przypisanie slotów jest istotne przy mapowaniu odczytów oraz zapewnia przewidywalną prezentację danych w systemie.

Odczyty i parametry

Dla każdego slotu wyświetlane są odczyty zależne od typu przypisanego czujnika.
Jeden slot może udostępniać do 5 parametrów pomiarowych.

Przykładowe zestawy parametrów:

• INA740
  • napięcie,
  • prąd,
  • moc,
  • energia,
  • temperatura.
• MLX90614
  • temperatura obiektu,
  • temperatura otoczenia.

Odczyty prezentowane są w tabeli Odczyty, osobno dla każdego wykrytego modułu.

Mapowanie do zmiennych m1–m30

Aby móc korzystać z odczytów czujników dodatkowych I²C w innych funkcjach urządzenia (takich jak Zdarzenia, Klient HTTP, Klient MQTT, OLED, VOLED czy Modem LTE), konieczne jest przypisanie ich do zmiennych m1–m30.

Mapowanie odczytów do zmiennych m1–m30 odbywa się przy użyciu przycisku:

Skonfiguruj mapowanie do zmiennych m1–m30

Szczegółowy opis zasad mapowania znajduje się w dokumentacji: Mapowanie odczytów.